Alle berichten van admin

18620702_1682140898477853_3067310764419335136_o

Archy goes USA: verslag studiereis naar Together Boston door studenten minor Dance Industry

Drie studenten van de minor Dance Industry van Fontys ACI (Kevin van Bodegom, Remy van den Hurk en Niels Veen) bezochten medio mei festival Together Boston in de VS, samen met docent Mark van Bergen. Een verslag via een logboek.

Welkom in ons logboek! Hierin doen wij – Remy, Niels en Kevin – verslag van wat wij allemaal gezien, geleerd en ervaren hebben tijdens de trip naar Boston, Amerika. Maar het is handig dat we eerst even uitleggen hoe we daar zijn gekomen.
Wij zijn alle drie studenten aan Fontys Academy for Creative Industries. Tijdens het derde jaar, waar we ons nu in bevinden, worden studenten verwacht een minor te doen. Wij hebben de minor Dance Industry gekozen die wordt gecoördineerd door Mark van Bergen.

De minor werkt met cases vanuit (doorgaans internationaal relevante) opdrachtgevers uit de dance, drie in totaal, en deze dienen met een voldoende afgesloten te worden. De eerste case van dit semester werd verzorgd door twee festivals, Together in Boston en DIT in Eindhoven (Do It Together). Beide festivals staan voor innovatie en een technologische kijk op de evenementenwereld.
De twee partijen hadden een vraagstuk geformuleerd dat door ons studenten beantwoord diende te worden. De vraag luidde: hoe ziet de toekomst van de clubcultuur eruit? Met als opdracht: schrijf hiervoor een creatief innovatief concept uit.
In totaal zes projectgroepen gingen aan de slag. Maar zij gingen niet alleen voor de voldoende, de studenten streden ook nog voor iets anders. De winnaar van de zes groepen werd uitgenodigd door Together om een week lang op hun festival te werken en zij kregen de mogelijkheid om hun concept te pitchen op het festival. Uiteindelijk kwamen wij als winnende groep uit de bus, met ons concept Archy.
Doel van Archy: het clubleven weer herstellen door het focuspunt van de DJ weg te nemen en terug te brengen naar de gezelligheid en het sociale aspect van clubben. Oftewel: niet meer de hele tijd naar de DJ kijken, maar samen met je vrienden een fantastische avond beleven en hopelijk nieuwe mensen leren kennen.
Om dit te bereiken hebben we een artificial intellegence-programma bedacht, dat aan de hand van big data van bezoekers kan voorspellen wat voor muziek de groep wil horen (lees ook: waarmee het aanwezige publiek verrast kan worden). Hierdoor vervalt de positie van de DJ en kunnen de clubgangers weer samen genieten van de avond.
Met dit concept in de koffers en wat kleren en cameraspullen vertrokken we met Mark naar Boston, Amerika. Hier een samenvatting van wat we zoal beleefd en geleerd hebben in de week van 15 tot en met 21 mei 2017 tijdens het festival Together.

Maandag 15 mei
Het is ondertussen maandag, we zitten nu anderhalve dagen in Boston. Zondag zijn we aangekomen na een goede 7 uur vliegen en die dag hebben we eigenlijk niks meer gedaan dan uitpakken en klaarmaken voor een toffe week.
Maandag was onze verkenningsdag, we hadden een dag de tijd genomen om Boston en Cambridge te bekijken, waar we gingen filmen. Want dat was ook een van onze taken; een korte documentaire schieten over Together Boston en de samenwerking met Fontys ACI.
Nadat we in Cambridge aankwamen kregen we een rondleiding bij Together, een enorm mooie vrije omgeving waar je lekker je eigen ding kan doen. Iets wat wel over heel Cambridge hangt, een gevoel van creativiteit.
Na de rondleiding werden we meegenomen naar de City Hall waar we een proclamatie kregen van de Vice Mayor van Cambridge. Even een backstory over de manier van hoe de gemeente daar werkt. In Cambridge worden mensen uit de stad gekozen om keuzes te maken in de City Council, dit zijn dus afgevaardigden van het volk. Een van de gekozen bestuurders wordt dan weer gekozen als Vice Mayor. Maar deze is Vice Mayor heeft meer te vertellen dan de Mayor zelf. Omdat hij alle input van de stad krijgt.
Na de proclamatie (foto onder) was het tijd voor onze eerste netwerkborrel. Dit is het moment om jezelf voor te stellen aan alles en iedereen die iets met Together te maken heeft. Tijdens deze openingsborrel zijn alle partners uitgenodigd en ga je ook verschillende afgevaardigden van Nederland ontmoeten. Probeer hiermee in gesprek te raken want wie weet wat ze voor je kunnen betekenen. Alle mensen daar, vooral de Amerikanen hebben wel iets te vertellen en staan ook open dat je uit het niets een gesprek met ze begint, gewoon doen dus!
Hierna hadden we ons eerste event in de Middlesex, een enorm experimentele muziekavond. Dit gaat nog terug komen werd ons verteld, dus veel plezier bij de volgende.

Dinsdag 16 mei
De jetlag begint een beetje in te kicken, we waren al om 8 uur ’s ochtends wakker. Vandaag hebben we niet echt iets gedaan waar we veel van geleerd hebben. We hebben onze presentatie tot in den treure voorbereid om ervoor te zorgen dat hij vlekkeloos gaat verlopen, de volgende dag. We wisten in tussentijd dat de zaal voornamelijk gevuld zou zijn met verschillende technische mensen, dus we wilden daar op inspelen. Extra spannend: Boston/Cambridge is een van de slimste regio’s van de VS, met naast ’s werelds beroemdste universiteit Harvard ook de gerenommeerde technische universiteit MIT binnen de grenzen.
Ondertussen hadden we ook al door dat Alex, onze contactpersoon en CEO van Together, aardig druk was deze dagen. Dus hier moesten we ook op inspelen, iets wat ons in het begin moeilijker af ging. Als Amerikanen druk zijn willen ze nogal de rest afsluiten. Hier moesten we gewoon ballen showen en Alex aan zijn jas trekken. Dit hadden we wat meer kunnen doen.

Woensdag 17 mei
Vandaag is het zover, onze presentatie! Na een flinke dag voorbereiden mochten we hem nu geven. En misschien net zo belangrijk: onze stand opbouwen waar we mensen konden ontvangen. Hier hadden we een beeldscherm en een laptop omdat het vooral om ons verhaal ging.
Maar eerst hadden we een meeting met de marketingdame van Together, Sara. Hier hebben wij een uur lang doorsproken hoe zij de communicatie en markering oppakte en leerden we dat het allemaal draait om communityvorming. Together is een redelijk op de underground geörienteerd festival en daarom ga je weinig posters en dergelijke zien op de straat. Want de underground komt wel naar het feest toe. Het enige wat belangrijk is, is dat iedereen op de hoogte blijft van wat er gaande is. Van minuut 1 tot aan de laatste minuut is Sara bezig om verschillende kanalen te vullen met content.
Het grappige is dat voor Together Twitter nog een groot medium is. Dit komt omdat veel technische mensen het sociale medium nog gebruiken en Cambridge en Boston dus een enorm technisch gebied is. Verder gebruiken ze Facebook, Instagram en Snapchat met allemaal verschillende frequenties aan posts per dag. Niet elk kanaal heeft dezelfde mensen en is niet gebruikelijk voor de informatie die je kwijt wil. Zo is Facebook meer informatieverstrekkend en gebruikt Together Instagram om mooie foto’s van afgelopen evenementen te verspreiden. Snapchat is vooral voor het dagelijkse, wat er nu gebeurt.
Zo loopt Sara eigenlijk constant achter de organisatie aan en loopt ze alle evenementen langs om ervoor te zorgen dat ze die op beeld heeft staan en kan delen via de kanalen. Een flinke taak en dat terwijl ze hier eigenlijk werkt op vrijwillige basis. De vaste groep mensen staat wel onder soort van contract maar ze worden niet uitbetaald, tenzij het festival winst maakt. Dan wordt de winst uitgekeerd aan het vaste team, waar Sara ook onder valt. Maar een ding wat echt duidelijk werd, is dat de community ontzettend belangrijk is en alles gedaan wordt om die community dichtbij te houden en de community organisch te laten groeien. Voorop staat dat het niet groter moet maar beter met de jaren.
Nu onze stand staat, de presentatie is voorbereid, is het wachten tot het zover is. We hebben ondertussen al wat mensen gesproken over ons concept en iedereen is ontzettend open en wil overal zijn mening over geven. Dit is echt waardevol en we hebben ook geleerd dat elk persoon dit met volle liefde voor het concept dat doet, super dus!

De presentatie, spannend, maar hij ging lekker. We waren bang dat de techneuten en muziekliefhebbers tegen ons zouden zijn. Ook omdat er in de zaal meerdere DJ’s aanwezig waren. Maar ze waren juist heel open en weer vol feedback waardoor een mooie conversatie plaatsvond met allemaal nieuwe wegen die we kunnen gaan bewandelen met Archy.

Donderdag 18 mei
We hebben ondertussen de steden Boston en Cambridge goed bekeken, nu wordt het tijd dat we alles vast gaan leggen voor de documentaire. Ubers, Metro’s en een aantal blaren verder hebben we de SD-kaartjes volgeschoten en zijn de batterijen leeg. Tijd om in ons appartement alles te back-uppen en op te laden voor de avond, want onze eerste filmavond zit eraan te komen.
Princess Nokia stond op het programma. Een opkomende vrouwelijke rapper waar wij nog weinig vanaf wisten. Behalve dat we al weten dat het programma aardig underground is en dat alle subculturen vertegenwoordigd worden op het festival. Het zou een mooie avond worden en dat werd ook de werkelijkheid.
De avond stond in teken van vrouwelijke rappers en dat zag je ook goed terug in het publiek. Het leek een beetje op de tijd toen Acid House net in Nederland kwam en de fluoriderende kleding daar helemaal bij hoorde. De mensen wilde zo veel mogelijk opvallen met hun kleding, even lekker anders doen en zijn dan de normale maatschappij. En dat kan en mag ook allemaal op Together, een mooi en open karakter.
Wat we ook leerden die avond was dat de muziek toch nog wat achterloopt op Nederland. Vato Gonzalez in zijn Dirty House-tijd zou nu nog steeds in Amerika kunnen draaien. Ook de klassiekers die The Partysquad een 6 jaar geleden draaide kwamen weer voorbij. Trip down memory lane, terwijl iedereen uit zijn plaat ging op deze muziek.
Ook dit is anders dan in Nederland; iedereen danst, iedereen gaat los, met elkaar. Nederlanders zijn over het algemeen een stuk kritischer op de muziekkeuze en draaikunsten dan de Amerikanen die in deze zaal stonden. Zolang er een kick en een snare met een bassline aanwezig is gaan ze los, omdat ze dat willen. Ze beleven zo een avond met meer dans dan dat wij in Nederland gewend zijn.
Maar dat is ook wel mooi, want wij willen met ons concept dit een beetje terugbrengen. En om te zien dat de Amerikanen lekker los kunnen gaan en even niks kunnen geven om alle randzaken is ontzettend mooi.

Vrijdag 19 mei
Kort nachtje, maar we zijn weer op pad. De laatste plaatsen nog bezoeken in de stad Boston die we gisteren helaas niet konden bezoeken door tijdnood, maar we hebben het gered. We hebben vandaag ook een interview met Alex gehad. De grote man achter Together.
In dit interview kwam weer terug hoe mooi de organisatie van Together het vindt om de underground een plek te geven. Het gaat ook niet om het geld, maar ze voelden gewoon dat iets gedaan moest worden om die underground een plek te geven. Toch weer even een reality check.
Natuurlijk verdient Together ook geld met dit festival en natuurlijk ook met de organisatie Mmmmaven die erachter zit maar het ideaal is veel belangrijker. Iets wat je door alle randzaken bij het organiseren van een evenement of festival vaak kan vergeten. Het doel waarom je het allemaal doet. Dat is sterk aanwezig bij de organisatie van Together.
Ook de connectie met Nederland vindt Alex een mooi gegeven. Want de housemuziek is eigenlijk in Amerika ontstaan en daarna in Nederland groot geworden. Nu, mede door de samenwerking met Fontys ACI en Dutch Culture USA, wordt de house weer teruggebracht naar waar die ontstaan is.
Nog een verschil wat wij in de dagen hier zijn tegengekomen is dat vooral de organisatie van Together muziek op een heel andere manier bekijkt. Wij als studenten aan Fontys ACI bekijken evenementen en muziek meer als communicatie mensen en of we het kunnen vermarkten. Hier kijken ze echt naar de creatieve waarde van muziek en het gevoel erachter. Weer mooi om dit weer even te voelen en te zien.
Vandaag is ook de dag dat Detroit Swindle komt draaien op een van de evenementen van Together. Buiten ons nog een mooie samenwerking met Nederland aangezien Detroit Swindle uit Nederland komt. Ook hier is het publiek weer heel divers en zien we iets wat we in Nederland al in een aantal jaar niet meer hebben gezien. Een dance-off midden in de zaal. Professionele en mensen die denken dat ze professionele dansers zijn staan in een grote cirkel elkaar uit te dagen om zijn of haar dancemoves te laten zien. Leeftijd speelt hier geen rol, een vrouw van eind 40 krijgt net zoveel lof als een jonge vent die met een joggingsbroek en een shirt met dance leuzen erop helemaal voorbereid is.

Zaterdag 20 mei
De laatste dag alweer, bijna naar huis. Time flies when you’re having fun komt ook in Amerika om de hoek kijken. Maar wat is het al een week geweest. Verschillende meningen gehoord over muziek, ons concept en het organiseren van evenementen. Met allemaal het gevoel als uitgangspunt.
Vandaag bezochten we de sportfaciliteiten van Harvard. Per ongeluk eigenlijk, want we liepen een brug over zonder te weten waar deze uit zou komen. Hier werd een wedstrijd lacrosse gespeeld tussen twee ploegen die maximaal de 15 jaar aantikten. Wat ons wel opviel is dat iedereen, maar dan ook iedereen die iets met Harvard te maken heeft merchandise van Harvard aan heeft. De mensen hier zijn ontzettend trots op wat ze allemaal doen en bereiken. Dit straalt een gevoel van zelfvertrouwen uit. Trots zijn op jezelf, soms wordt dit gezien als arrogantie omdat het in films vaak vergroot wordt. Alleen hier ziet het er uit als trots en zelfverzekerdheid. Een stuk minder geromantiseerd als op tv.
Dan is het tijd om afscheid te nemen. We hebben een fantastische week gehad hier in Bosten en Cambridge samen met de organisatie van Together en onze leraar Mark van Bergen die de samenwerking mede mogelijk gemaakt heeft. Boston heeft ons het gevoel achter de muziek weer even laten voelen. Iets wat we misschien door de opleiding soms vergeten. Sommige mensen nemen dit heel extreem wat ze ook uitten in hun kledingstijl, maar dat blijf je altijd houden. Een mooie, leerzame en vooral effectieve week voor ons en het concept Archy. We willen graag iedereen bedanken die dit mede mogelijk gemaakt heeft, want om als student naar Boston Amerika te zijn geweest, dat kunnen niet veel studenten zeggen!